Η εξεγερμένη Αλβανία έχει το δίκιο της ζωής

Τα κορμιά μας δεν είναι διάτρητα. Πληγώνονται, πονάνε και ενίοτε δολοφονούνται από σφαίρες.

Ο 25χρο­νος Klodian Rasha στη γει­το­νι­κή Αλ­βα­νία είναι άλλο ένα όνομα στη μακρά λίστα των δο­λο­φο­νη­μέ­νων από αστυ­νο­μι­κές αρχές. Το πα­ρά­πτω­μά του ήταν ότι είχε πάει να αγο­ρά­σει τσι­γά­ρα και δε στα­μά­τη­σε στο σήμα των αρχών για έλεγ­χο. Γιατί στο σύγ­χρο­νο κόσμο της διαρ­κούς επι­τή­ρη­σης όλοι εί­μα­στε ύπο­πτοι και εν δυ­νά­μει ένο­χοι. Όλοι πα­ρα­νο­μού­με εντός μια γε­νι­κευ­μέ­νης πα­ρά­νοιας. Αυτή είναι η κα­νο­νι­κό­τη­τα σή­με­ρα. Η από­κρι­ση σε ένα αλτ. Η ακι­νη­σία σε ένα στα­μά­τα. Η απά­ντη­ση σε ένα τι κά­νεις στη ζωή σου. Αλ­λιώς, βρί­σκε­σαι με μια σφαί­ρα στο στέρ­νο.

Από τον Φλόιντ μέχρι τον Κλό­ντι και από το Γρη­γο­ρό­που­λο μέχρι τον Μπερ­κίν Ελβάν, το αίμα νε­ο­λαί­ων που έχα­σαν τη ζωή τους από αστυ­νο­μι­κές σφαί­ρες πο­τί­ζει τις συ­νο­ρια­κές γραμ­μές βά­φο­ντάς τες κόκ­κι­νες. Ανα­δει­κνύ­ο­ντας ότι η κρα­τι­κή εξου­σία όπως διαρ­θρώ­νε­ται στο σύγ­χρο­νο κα­πι­τα­λι­σμό δεν έχει την πο­λυ­τέ­λεια να συν­δια­λέ­γε­ται, να κου­βε­ντιά­ζει και να αφου­γκρά­ζε­ται. Αυτά ανή­καν σε άλ­λους και­ρούς. Πλέον οι ζωές μας είναι νού­με­ρα, στα­τι­στι­κές και σφάλ­μα­τα. Άλλες επι­βιώ­νουν σε κα­τα­λό­γους, άλλες σκο­τώ­νο­νται στους δρό­μους.

Το κα­μέ­νο χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο δέ­ντρο στα Τί­ρα­να καθώς και οι λόγοι της βεν­ζί­νης και της φω­τιάς ξύ­πνη­σαν μνή­μες δικές μας. Και μας θύ­μι­σαν με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο ότι σε κάθε χώρα υπάρ­χουν δύο κό­σμοι. Εκεί­νος των κα­τα­πιε­στών και εκεί­νος των κα­τα­πιε­σμέ­νων. Και αυτοί οι επι­μέ­ρους κό­σμοι συ­γκρο­τούν διε­θνείς κοι­νό­τη­τες είτε κρα­τι­κής και κα­τα­σταλ­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας από τη μία, είτε διε­θνι­στι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης και αγώνα από την άλλη.

Γιατί όσο θα ση­κώ­νουν το πι­στό­λι και θα μας σκο­τώ­νουν υπό το κύρος των γα­λο­νιών τους, άλλο τόσο κα­λού­μα­στε να καίμε τις πο­λι­τεί­ες που τους τα φό­ρε­σαν στον ώμο.

Αλ­λη­λεγ­γύη στους εξε­γερ­μέ­νους Αλ­βα­νούς.

 

Νικόλας Κολυτάς

 

Rproject

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχετικά Άρθρα

Μοιρολόι στον Διάβολο

Το όνομα του σκύλου μου ήταν Διάβολος το «ήταν» δεν πάει στο όνομά του δεν έγινε τίποτα στο όνομά του. Δεν έμοιαζε με το όνομά

Ιοευρωομόλογα και ιοευρωμνημόνιο

Μέρος Α’ Εξαφανισμένη την κρίσιμη στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση άφησε τα μέλη της αβοήθητα στην κατάσταση ανάγκης. [Σπύρος Μαρκέτος, “Την ΕυρωπαϊκήΈνωση την είδε κανείς πουθενά;”, Τiken,  15 Mαρτίου